W tym artykule umieszczamy informacje na temat socjalu dla artystów, którzy w innych krajach UE zostali już dawno zaopiekowani...
TERAZ w POLSKA (ustawa w przygotowaniu)
Obecnie trwają prace nad ustwą wspierającą socjalnie potrzebujących artystów. W Polsce obecnie artystę zmusza się aby był przedsiębiorcą, albo pracownikiem etatowym. Jeśli pracuje na kontrakcie zwanym Umowa o Dzieło nie ma żadnych praw socjalnych gwarantowanych. Pomimo że pracuje jego ma gorszą sytuację socjalną niż bezrobotny...Projekt ustawy proponowany przez Minister Kultury mam zmienić ten chory układ.
3%PKB przynosi co roku branża kreatywna. To około 30 miliardów złotych. Planowany wydatek na tzw. socjal dla artystów to około 300milionów. Jak widać branża kreatywna zarabia bez problemu na potrzebny socjal. Tak wygląda sytuacja w Polsce. Pomimo nagonki jaką urządzają prawicowe środowiska w sieci prace nie zostały zatrzymane.
SOCJAL DLA ARTYSTÓW WE FRANCJI
"System socjalny dla artystów we Francji opiera się na słynnym, unikalnym w skali Europy systemie ubezpieczeń Intermittents du Spectacle. Gwarantuje on twórcom, wykonawcom i technikom prawa do zasiłku dla bezrobotnych w okresach między kolejnymi projektami lub zleceniami, uśredniając ich niestabilne dochody"
Francja wydaje rocznie około 1,1 do 1,2 miliarda euro na wsparcie socjalne dla artystów Niech Żyje Francja!
NIEMCY
System zabezpieczenia socjalnego dla artystów w Niemczech, jest rozbudowany opiera się na instytucji Künstlersozialkasse (KSK). ( czyli kasie socjalnej dla artystów )
W 2026 roku artyści płacą tylko połowę składki, a państwo oraz firmy dopłacają resztę. Miesięczny minimalny wkład własny wynosi od około 100 do 104 euro
Trzy źródła finansowania socjalnego dla artystów to:
Artysta wpłaca składkę do budżetu. Daje mu to podstawowe świadczenia socjalne.
NIE DAJMY SIĘ MANIPULOWAĆ
Nie dajmy się manipulować tym którzy wmawiają prostym ludziom, że będą musieli dopłacać do artystów...Chodzi oczywiście o dopłaty do ich emerytur i służby zdrowia. Nie o pieniądze do ręki... W dobie myślenia o dochodzie podstawowym dla wszystkich, bo przecież każdym ma prawo żyć i być w miarę zdrowym, zderzyliśmy się w Polsce z medialnym atakiem na środowiska artystyczne, które wydają się łatwym celem politycznym dla części polityków głównie prawicy. Pokazują oni wyrwane z kontekstu filmiki, które nie są właściwie opisane, tylko służą przedstawieniu performera jako szaleńca, którego nie należy wspierać socjalnie. Te filmiki, które obecnie promowane są w sieci na mediach społecznościowych to przykład czarnego P.R. który rozlewa się po naszym Internecie.
C.D.N.
mediAFinger
